KAMPWEEKEND

 Kampweekend 2011

Jeugdkamp 2011

Vrijdag 14 oktober

Voor het eerst is onze bestemming Westerhoven. Wester-wát?, zult u zeggen. Nooit van gehoord! Pakweg gelegen tussen Valkenswaard en de Belgische grens heeft het met z’n drie boerderijen aan een zandpad veel weg van de Blaaksedijk. Annemarieke voelt zich dan ook meteen ‘thuis’, als ze rond 20.00 uur samen met een uitgelaten zootje ongeregeld binnen komt stormen, in een fraaie kampeerboerderij die door kwartiermakers Nettie en Moos nóg gezelliger is opgefleurd. Ditmaal zijn de kampgangers al per kamer ingedeeld en aangezien het nachtverblijf zich boven bevindt, lijkt het beneden of het plafond elk moment naar beneden kan komen. Mede hierdoor geschrokken verlaten de heenreis-vervoerders na de koffie of thee, - zonder suiker overigens, want de bietenoogst was mislukt -, snel ons fraaie onderkomen.

Na een officiële opening met gebed weet iedereen zich welkom en kan het beruchte kennismakingsspel beginnen. Het resultaat is met een hoop hilariteit en een aan flarden geslagen krant precies de bedoeling.

Opeens zijn Moos en ome Cor op mysterieuze wijze vermist… Dat zou toch niet te maken hebben met het avondspel ‘Vallende sterren’?? Nou, dus wél! Beide ervaren kamptijgers moeten proberen uit handen van de groep te blijven, terwijl ze regelmatig op een fluitje moeten blazen. Maar beiden worden in de kraag gevat door de kids, hoewel sommigen daarvan het donkere bos maar ál te graag willen verlaten…

Niettemin is deze actie als kampstart een groot succes, al is het alleen maar door het warme welkom met nóg warmere chocolademelk, bereid door degenen van de leiding die het donkere bos niet in durfden. Na de dagsluiting met gebed staan we met z’n allen weer voor de Grote Uitdaging, in de vorm van de Eerste Kampnacht. Het probleem hierbij is: de bedoeling van de nacht is in principe het genieten van een gezonde rust… maar de aanwezigheid van 17 jeugdige losbollen biedt daarvoor geen enkele garantie.

Het begin van de nacht is weinig hoopgevend: het schijnt dat de burgers van Westerhoven een aardbeving van 6.7 op de schaal van Richter hebben gemeld, maar dat blijkt ergens anders vandaan te komen… Raadselachtig, want wij hebben geen idéé! Maar al voor 02.00 uur, - dus waar hebben we het over? -, is er enige rust te bespeuren in ons pand.

Zaterdag 15 oktober

Ergens rond een niet nauwkeurig te bepalen ochtenduur worden we wakker door een combinatie van sprintende mini-mensjes op de gang en een ontkiemend daglicht. Thijs den Toom en Moos hebben als eersten al ijs op het dak geconstateerd: het is dus koud geweest!

Dankzij een fraai zonnetje warmt het echter snel op en gelukkig doet een flinke mok koffie de rest. Het jongere deel van de groep zit al enige tijd rond de ontbijttafel, dus het wachten is op de iets oudere meiden. Geen verrassing dus voor de leiding…

Na het ontbijt valt Isa op als veegtalent: ze beweert thuis nooit te vegen, maar haar ouders raden wij aan dit talent niet verloren te laten gaan!

Tijdens het corvee is Marijn, - vrijwillig! -, aan het vliegenvangen. Trouwens niet alleen vliegen, maar ook muggen, wespen, beessies, condors: kortom, ál het ongewenste gespuis met vleugels. Het héle weekend!

Nu wordt het tijd voor het ochtendprogramma, namelijk het spel Levend Stratego. Zeer populair bij ons, omdat het afmattende actie paart aan diverse vormen van chaos. Deze chaos begint al doordat we de theedoeken vergeten mee te nemen, die als vlag moeten dienen. De kleine, papieren zakdoekjes worden aan beide kanten zó goed verstopt, dat ze nóóit te vinden zijn! En tussendoor krijg je dan geruchten, dat er vals gespeeld wordt… Maar ja, dat is ten eerste niet waar en bovendien van 2 kanten!

Volkomen verward, maar wel helemaal uitgeraasd, komen we terug in ons honk, waar een eenvoudige, doch voedzame maaltijd wordt bereid, naar de quote van Ollie B. Bommel. De meeste deelnemers eten met genoegen van de heerlijke macaroni en rijst met kipsaté, maar er zijn ook luitjes die kennelijk op de standaard pannenkoeken hebben gerekend. Ook heel lekker, maar zij eten dus niet veel, hoe jammer ook.

Na het corvee wordt het tijd om boodschappen te doen in Bergeijk. Daar ligt een klein winkelcentrum op een steenworp afstand, maar dan alleen voor mensen die héél ver kunnen gooien. Behalve de afstand zijn de voetpaden ook op z’n Brabants, dus is het goed uitkijken, maar daar is de leiding góed in!

Eenmaal aangekomen voeren we onze eigen vorm van Occupy Bergeijk in, alleen zonder tenten. Allerlei winkels en zaken worden bezocht, bekeken en naar gewenst beoordeeld: wat we missen is vooral een kibbelingboer!

Na de ijsjestraktatie van Karin op de terugweg hebben we enige tijd om uit te rusten, een spel te spelen of te oefenen voor de ‘bonte avond’. Daniëlle vindt het kennelijk leuk om kneedgum in haar haar te smeren… of is het toch een ongelukje? Sterre heeft een herriekabouter meegenomen, die bij elke beweging een soort fluitgeluid maakt. Dat is de eerste 30 keer best wel leuk, de volgende 30 keer ook nog wel, maar na de 100^ste keer begint het bij sommigen toch te irriteren.

Na de broodmaaltijd zingen we een paar liederen en dan gaan we toch echt richting ‘bonte avond’. Deze kent twee quizzen met originele, maar onmógelijke vragen, waarbij Marijn toch wel de show steelt, een umbrella-act door Daniëlle en Isa, vrachtwagenchauffeur door Wessel en ome Cor en de Lazy Song door Vera, Gaby en Hilde. Logische keuze, want deze meiden behoren al járen tot de meest luie kampgangers…

Al met al zijn we relatief gauw door de ‘bonte avond’ heen, vanwege de relatief kleine groep. Des te eerder is er tijd voor het weer erg warrige verhaal van ome Cor bij de gezellige open haard. Hoewel er nogmaals boscavia’s en bigfoothamsters in voorkomen, - laatste idee gejat van Wessel – kent het gebeuren minstens één schrikmoment. Vervolgens start de film ‘Gnomeo & Juliet’ in. Een erg leuke, knap gemaakte animatiefilm, die goed past bij ons thema én veel beter afloopt dan de originele versie met Romeo…

Dan is het tijd voor de broodnodige nachtrust. Voor het eerst in jaren gaat iedereen op eigen kracht naar de kamers! En volgens traditie wordt de tweede kampnacht wat rustiger dan de 1^ste.

Zondag 16 oktober

Ook deze nacht is het weer koud geweest. Hoe koud precies is niet bekend, maar als de dwergpinguïns van de buren bodywarmers dragen…

Het wachten op het ontbijt met een heerlijk gekookt eitje is weer de moeite waard. Daarna is er behoefte aan opruimen van kamers, want het ziet er hier en daar uit als een oorlogsgebied.

De inmiddels aangekomen André Minderman weet de kleine oogjes na de zware nachten weer open te krijgen met het nadenkertje tijdens de jeugddienst/zondagsschool.

Na een korte koffie/thee/frispauze gaat het opruimen en inpakken van de bagage weer verder. Een lunch met knakworstjes luidt het kamp meestal uit, maar wel met verve. Het laatste is dan vaak het trefbalspel, zodat het lastige deel van het kamp de schoonmaakploeg niet in de weg loopt.

Jaynie is een echt voetbaldier: als zij niet in een Feyenoordshirt loopt, dan is het wel in een GOZ-jasje of in een Italiaans Azzurri-shirt.

Rond 14.00 uur komen de chauffeurs aan om ons uit onze vermoeidheid te verlossen. Als het waar is dat je zo oud bent als je je voelt, wordt het hoog tijd voor een seniorenwoning…

Naar verluidt was iedereen rond 15.45 uur weer veilig terug in Mijnsheerenland.

Ome Cor

U bent nu hier: Home-Jeugdwerk-Kampweekend

Vorige pagina: Cathechese

Sub pagina: foto's kampweekend